Rabbit Hole (2010) 23.976 fps 15-02-2011
เบคกา
หวัดดี เพ็ก
หลังบ้านเธอดูสวยมากเลย
เอ่อ...ก็แค่จัดอะไร ๆ ให้มันเข้าที่เข้าทางแค่นั้นเอง
คือถ้าหากเธอกับฮาววี่ไม่ได้ไปไหน
เราอยากจะเชิญพวกเธอไปดินเนอร์กับเรา
เธอใจดีมากเลย เพ็ก
- ฉันรู้ว่ามันกะทันหันเกินไป - อันที่จริงเรามีแผนแล้วล่ะ
งั้นเหรอ
เอาเป็นคราวหน้าแล้วกัน ไม่เจอพีทนานแล้วเหมือนกัน
เธอคงไม่อยากคิดถึงเขาหรอก เขายังคงเลวได้เสมอต้นเสมอปลาย
ตายแล้ว ฉันขอโทษ
- ไม่เป็นไร - ฉันเสียใจจริง ๆ
- ช่างมันเถอะ - ฉันซุ่มซ่ามจริง ๆ
ขอให้เป็นดินเนอร์ที่วิเศษสุด เพ็ก
- เอาไว้จะชวนเธอใหม่คราวหน้า - ได้เลย
บอกสวัสดีฮาววี่แทนฉันด้วย - จะบอกเขาให้
- ไปล่ะ - ค่ะ
หอมกรุ่นมาแต่ไกลเลย
หากเพ็กถามถึง คืนนี้เราไม่อยู่บ้าน
แล้วเราอยู่ไหนล่ะ
- เราไปดูละครของสต็อปปาร์ด - เอางั้นเหรอ
- เราสนุกมากไหม - โขเชียวล่ะ
เธอชวนเราไปดินเนอร์อีกแล้ว
เธอช่างอารีอารอบจริงๆ
คุณไปซะจนรู้จักทุกซอกมุม ของบ้านเธอแล้ว
โกรธที่ผมเมินริซอทโตของคุณเหรอ
ระวังหน่อย ฮาววี่ กระทะมันร้อน
- เฮ้ - เฮ้
ผมขอแวบไปอาบน้ำก่อน
ให้เวลา 20 นาที
ฮัลโหล
นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว
มีอะไรเหรอ
จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ
ขอบคุณนะ
- ไปราวีในบาร์มาเหรอ - เปล่าราวีในบาร์สักหน่อย
ก็เธอมีเรื่องตบตีกัน ที่บาร์เหล้า
บอกแล้วว่าไม่ได้ตบตีกัน
แค่หญิงขี้เมาคนหนึ่งมาโวยวานใส่ฉัน ฉันเลยตบเข้าให้แค่นั้นเอง
- แล้วเขาเป็นใคร - ฉันไม่รู้
คนเราไม่หาเรื่องกันโดยไม่มีเหตุผลหรอก
เขาทำจริง ๆ ถ้าไม่เจอกับตัว พี่ไม่รู้หรอก
ให้ตายเถอะ ลิซซี่ นึกว่าตัวเป็นเจอร์รี่ สปริงเกอร์รึไง
หมายความว่าไง นี่พี่หาวันฉันแหลงั้นเหรอ
เธอจะทำตัวไร้สาระแบบนี้ไม่ได้ เธอไม่ใช่เด็กแล้ว
ไม่ยักรู้ตัวว่าฉันเลยวัยเด็กมาแล้ว
มัวแต่ทำตัวไร้สาระแบบนี้ ก็เลยไม่รู้จักโตสักที
ต่อไปฉันจะไม่สนเรื่องของเธออีก
ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ห่วงคนที่โดนฉันตบสลบเหมือดดีกว่า
คืนนี้ฉันค้างที่บ้านพี่ได้ไหม
สูงเกินไปรึเปล่า
โว้
แดนนี่ มองพ่อไว้นะ ตอนที่ลูกเดินกลับมา
เดี๋ยวลูกก็เป็นเองแหละ
-อยากกินเค้กหน่อยไหม -ครับ
วันนี้จะมีเค้กสำหรับเราไหมนะ
- มีสิ - มีงั้นเหรอ
พระเจ้า อยากมากขนานนั้นเลยเหรอ
นี่ใช่นางฟ้ามาเฟียรึเปล่านี่
ถ้ารู้ว่าเขาเป็นใคร ฉันจะตบให้ลืมทางกลับบ้านเลย
ผมกับริคจะไปเล่นสคว๊อช โทรหาผมได้ที่เบอร์มือถือ
สคว๊อชเนี่ยนะ คุณเล่นสคว๊อชด้วยเหรอ ฮาววี่
- เธอไม่รู้หรอกว่าสคว๊อชคืออะไร - ฉันไม่สนหรอกว่ามันคืออะไร
ฮัลโหล
ใช่ เหรอ
ฉันคิดว่าเธอจะฆ่าฉัน
ฉันรู้ นึกว่าออกี้บอกเธอแล้ว
ฉันต้องวางแล้ว
ขอบคุณ เบคกา
ฉันรู้แล้วว่าเรื่องเป็นมายังไง
ชอบเสียงกรอบแกรบนี่จัง
ฉันรู้ เธอชอบ
แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
นี่พี่แอบฟังฉันคุยโทรศัพท์เหรอ
เธอมีอะไรกับแฟนของผู้หญิงคนนั้น
พวกเขาเลิกกันตั้งนานแล้ว แบบว่าหย่าแล้วแต่อยู่ด้วยกันน่ะ
- งั้นทำไมเขาอยากฉีกอกเธอ - เพราะเขาเกิดบ้าขึ้นมา
ออกี้บอกเธอว่าฉันท้องกับเขา
ไม่จริงมั้ง
พี่ต้องชอบเขาแน่ เขาวิเศษสุด ๆ เลย
เป็นนักดนตรี
ให้ได้อย่างนั้น
ใช่ เขาล่ะ นักดนตรีฝีมือฉกาจ
เธอรู้นานรึยัง
อาทิตย์ก่อน
บอกแม่รึยัง
ไม่นะ นี่เธอบอกแม่ก่อนฉันเหรอ
มันจำเป็น
- ทำไมถึงไม่บอกฉัน - พี่คิดว่าไงล่ะ
ฉันขอโทษ เบคกา ฉันรู้ว่าฉันควรบอกพี่ก่อน
พี่อยากเป็นคนแรกที่ยินดีกับเธอ
เด็บบี้ทำฉันแทบบ้า เรื่องเธอจะตบแต่งห้องครัวใหม่
เธอเอาแต่บ่นเรื่องนี้ไม่หยุดปาก...
บอกแล้วว่าอย่าแต่งกับนายหน้า
รู้ไหมว่าเธอยังไม่โทรมาเลย
ไม่รู้
ฉันไม่ได้ตั้งใจรบเร้า เพียงแต่...
เบคกาอยากฟังจากปากเธอเอง
ฉันรู้ ฉันจะบอกเธอให้เอง ฮาววี่
ถ้าหากว่าเธอ...
ไม่รู้สิ ไม่รู้ว่าเธอจะทำใจได้เมื่อไร
นี่มันก็แปดเดือนแล้ว
ฉันรู้ ฉันจะบอกเธอเอง
ขอบคุณ
เด็ก ๆ เป็นไงบ้าง
สบายดี
เอมิลี่ไปเต้นบัลเล่ท์ ส่วนร็อบบี้เล่นแต่ที-บอล
ว้าว ที-บอล
นายกับเธอ คุยเรื่องมีลูกใหม่รึยัง
ยัง
คงเร็ว ๆ นี้ล่ะ
แค่เปิดใจเท่านั้นเอง
ฉันยอมมาแล้วนี่ไง
- เป็นยังไงบ้าง - ก็ดี
เข้ากลุ่มกันที่นี่นี่เอง
- แน่ใจนะ - แน่สิ
- หวัดดี เควิน - หวัดดี...
คือว่าเรา...
เพิ่งจะรู้ข่าวน้องสาวเบคกาตั้งท้อง
- ฮาววี่... - ก็เลย...
- ว่าไง - คงมีเรื่องวุ่น ๆ มากมาย
ฉันยังจำตอนที่ญาติฉันตั้งท้องได้เลย...
ค่ะ แต่ก็ไม่ถึงกับวุ่นจนไม่ว่าง
โอเค
หากว่าอยากจะแบ่งปันประสบการณ์
- เชิญเข้ากลุ่มได้นะ - ค่ะ แต่ฉันว่าไม่ดีกว่า
- "สวัสดีทุกคน เราคือน้องใหม่" - เบคกา เดี๋ยวก็ดีเอง
ไม่รู้ว่าเธอจำลิเดียได้ไหม
เธอมาเข้ากลุ่มเราประมาณปีกว่าได้
4 ปีแล้ว เธออยู่มา 4 ปี
จะอยู่กี่ปีนั่นไม่ใช่ประเด็นของเรื่อง
ประเด็นก็คือลิเดียคนนี้
เธอไม่ได้มาเข้ากลุ่มที่นี่ตั้งแต่ทีแรก
พวกคุณมาเข้ากลุ่มนานแค่ไหน
มิถุนานี้ก็จะแปดปีแล้ว
เอ่อ คือว่าผม...
ไม่คิดเลยว่าจะอยู่ได้นานขนาดนั้น
ค่ะ นานจนช่ำชองเลย
มันดีสำหรับพวกเรา ที่ได้เรียนรู้จากคนอื่น ๆ
ต่างคนก็ต่างเรื่องราว...
ใช่ครับ
เธอมาหาเราบ้างในยามที่เราฝัน
เธอบอกว่าเธอสบายดี
เธออยู่กับพระเจ้า
ทำให้เราเริ่มต้นวันใหม่ได้ดีขึ้น
เหมือนว่าเราจะตั้งต้นชีวิตใหม่ได้
ทำทุกวันให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป...
มันทำให้เรารู้สึกดีขึ้น แต่แล้ว...
เมื่อถึงวันครบรอบการจากไปของเธอ
ครบรอบปีเมื่ออังคารที่ผ่านมา
ทุกอย่างก็ย้อนกลับไปยังจุดเดิม
เราพยายามที่จะนึกถึงเรื่องอื่น ๆ
แต่ราวกับพระเจ้าลิขิตชะตา
เราเองก็ไม่รู้ว่าทำไม
คงมีแต่พระเจ้าที่บอกได้
เป็นประสงค์ของพระเจ้า
พระเจ้าต้องการทูตสวรรค์
- พระองค์ต้องการทูตสวรรค์ - ทำไมพระองค์ถึงไม่ทำเอง
ถ้าพระเจ้าต้องการทูตสวรรค์ พระองค์ทำได้ทุกอย่างอยู่แล้วนี่
พระเจ้าก็ปั้นทูตสวรรค์ด้วยตัวเองซะเลยสิ
Hmm?
ลืมที่ฉันพูดไปเถอะ...
ฉันอยากกลับบ้าน
ฉันว่าพวกเราควรกลับกันได้แล้ว
กลับเลยได้ไหม
ขอตัวนะครับ
เวลาเขาพูดก็ให้เขาพูดสิ
- คุณควรให้ความเคารพเขาบ้าง - ไม่เอาน่า
ทีคุณอยู่ตรงนั้นเป็นอาทิตย์ แต่คุณกลับไม่เคยพูดอะไรเลย
ฉันขอโทษ แต่ที่เขาพูดมันพิลึก คุณก็รู้นี่นา
ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นแบบนั้น อย่างน้อยเควินกับเก๊บบี้ก็ไม่ใช่
ใช่สิ เควินกับเก๊บบี้ พวกเขาเพี้ยนตัวพ่อเลยสิไม่ว่า
นี่ ฮาววี่ มันตั้งแปดปีแล้วนะ
แปดปี ถ้าหากคุณอยากเป็นอย่างนั้นก็...
- ถ้าคุณอยากหยุดไปสักพัก... - เปล่า ฉันไม่อยากพัก ฉันอยากเลิก
- ผมรู้ว่าเรื่องลิซซี่ทำให้คุณไม่มีสมาธิ... - มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้น
คุณจบหลักสูตรวิเคราะห์จิตศาสาตร์ มา 15 ปีแล้ว เรื่องนี้คุณแยกแยะได้...
- ให้ตายสิ เบคกา - ฉันไม่ชอบกลุ่มบ้า ๆ นั่น
- ฉันพยายามแล้ว มันไม่เหมาะกับฉัน - ก็ได้
มันไม่เหมาะกับคุณ
ขอบคุณ
จะว่าอะไรไหมถ้าฉันไม่กินร้านนี้ ไม่เห็นมีอะไรน่ากินเลยสักอย่าง
ทาซ หยุดนะ มานี่แล้วกินซะ
อยู่นี่
ขอโทษนะครับ มันไม่ดุเหมือนหน้ามันหรอกครับ
- เห่าไปงั้นเอง - ค่ะ ใช่รู้ นั่นหมาฉันเอง
คุณนั่นเอง เบคกา ผมน่าจะรู้ว่าเป็นคุณ
ผมออกี้
- หวัดดี ออกี้ - หวัดดีครับ
ตายแล้ว ทำไมลูกไม่บอกแม่ก่อนว่าจะมา
แม่จะได้เก็บกวาดบ้านก่อน นั่นออกี้นะ
- ค่ะ รู้จักกันแล้ว ลิซซี่อยู่ไหม - อยู่ เธออยู่นี่แหละ
เพิ่งถูกไล่ออกจากร้านแอปเปิ้ลบี
เดิมทีตั้งใจจะเอาไปบริจาคให้กู๊ดวิลล์
แต่ฉันดีใจที่ไม่ได้ทำอย่างนั้น มองดูเสื้อพวกนี้สิ
- ดูสเว็ตเตอร์นี่ เมื่อทบทวนแล้ว... - ไม่รู้สินะ เบคกา
เสื้อพวกนี้มันดูล้าสมัยแล้ว คงใส่ได้อีกไม่นาน
- กว่าที่ลูกฉันจะใส่ได้ - ก็จริงอยู่ แฟชั่นมันไปเร็ว
แล้วเธอจะขอบคุณที่พี่เก็บมันเอาไว้ให้
- เขาพักอยู่ที่นี่เหรอ - เขาไม่มีที่ไป
- แฟนเขาเขี่ยเขาออกจากบ้าน - แฟนเก่าต่างหาก
- พี่เขารู้หรอกน่า - เธอดูตัวนี้สิ
น่ารักจัง ดูเข้าสิ
- แล้วถ้าเป็นลูกสาวล่ะ - ถ้างั้น...
ไม่รู้สิ ฉันอาจยกให้คนอื่นไป แต่ยังไงเธอก็ต้องขอบคุณฉัน
เสื้อพวกนี้ยังใส่ได้อีกอย่างน้อยปีสองปี คิดดูสิว่าเธอจะประหยัดเงินได้แค่ไหน
- ฉันไม่มีปัญหาเรื่องเงิน - ประหยัดได้ก็ควรทำ
โธ่เอ้ย ลิซซี่ เธอควรคิดเรื่องนี้ให้ถ้วนถี่
โดยเฉพาะลูกที่มีพ่อเป็นนักดนตรี
จะบอกให้ว่าค่าใช้จ่าย ในการเลี้ยงลูกมันจุกจิกเอาเรื่อง
ฉันรู้สึกยังไงไม่รู้ เบคกา
ถ้าหากเป็นลูกชายแล้วฉันต้องเห็นเขา วิ่งเล่นในสนามในชุดของแดนนี่
ฉันบอกพี่ไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง
เข้าใจ
ฉันขอโทษ
ที่ทำให้เธอรู้สึกอย่างนั้น
ฉันขอบคุณในน้ำใจของพี่
ยังไงเธอก็ยังได้เสื้อใหม่อีกมากมาย ไหนจะคริสต์มาส อีกทั้งวันเกิด
- เธอไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องนั้นอยู่แล้ว - ยังไงก็ต้องเป็นลูกสาว
แม่มีลางสังหรณ์เรื่องพรรค์นี้
จำที่แม่ทำนายว่าชีล่าจะได้ลูกสาวได้ไหม
แคเรนอีกคน
แม่บอกว่าในท้องเธอนั่นต้องลูกสาวแน่
ฉันก็หวังอย่างนั้น ฉันอยากได้ลูกสาว
ฉันหวังให้ลูกแข็งแรง ครบ 32 เหนืออื่นใดฉันอยากให้เป็นลูกสาว
เช่นกัน
ลูกกินเค้กกาแฟสักหน่อยไหม แม่มีเค้กอยู่ในครัว
หนูต้องไปแล้วค่ะ เผอิญนัดดินเนอร์กับฮาววี่เอาไว้
ชื่นมื่นดีนะ
กินเค้กสักหน่อย
ตีสคว๊อชด้วยกันทีไร ริคเป็นต้องถามเรื่องนี้ทุกที
แล้วเขาอ้างถึงเด็บบี้ด้วยรึเปล่า
คุณโทรไปก็ได้นี่นา
- ไม่เห็นต้องพูดผ่านใครเลย - ฉันไม่โทรหรอก เขาควรเป็นฝ่ายโทร
หากเกิดอะไรขึ้นกับร็อบบี้และเอ็ม ฉันจะเป็นคนไปหาเธอเอง
ฉันไม่อยากไปขวางวิธีของเธอ
ไม่เลย
ฮาววี่
เข้าใจที่ฉันพูดไหม
เข้าใจ
ฮาววี่...
หันหลังมา
เอาน่า ผ่อนคลายสักหน่อย
ไหล่ของคุณยู่ยี่หมดแล้ว
ค่ะ...
ลืมเรื่องเด็บบี้ไปซะ
และอะไรก็ตามที่รบกวนจิตใจ
ฉันรู้นะว่าคุณจะทำอะไร หรี่ไฟลง...
แล้วก็มาเล้าโลมฉัน
ออดอ้อนด้วยคำหวาน
ตอนเรียนอยู่มันได้ผล
พอแล้ว หยุดเถอะ
- นั่นคุณจะไปไหน - คืนนี้ฉันรู้สึกคลื่นเหียนน่ะ
โทษทีนะ คือว่า... ทั้งวันฉันเจอแต่เรื่องแย่ ๆ
- ก็ได้ - อะไร ทำหน้าบึ้งอีกแล้ว
มันผ่านไปตั้งแปดเดือนแล้วนะ
- ใครกันนะที่ไม่ยอมปล่อยวาง - ใช่ ผมเองที่ไม่ยอมปล่อยวาง
ฉันยังไม่พร้อม ฮาววี่
ฉันขอโทษ แต่ถ้า...
ถ้าหากมันทำให้คุณคิดว่าฉันผิดปกติ...
เปล่าเลย ผมไม่เคยคิดว่าคุณผิดปกติ...
แล้วคุณมีปัญหาอะไร
อย่างน้อยเราก็ควรเริ่มมันให้ถูกทาง ซึ่งอาจรู้สึกฝืน ๆ อยู่บ้าง อย่าง...
- การขอร่วมรักกับฉัน - ผมไม่ได้จะพูดอย่างนั้น
นี่คุณพยายามตะล่อมเพื่อมีเซ็กส์กับฉัน
เปล่าเลย ผมเปล่าตะล่อมเพื่อทำอย่างนั้น...
- คุณเปิดแผ่นแอลกรีนนี่ - เปล่า
แอล กรีนเนี่ยนะ
ผมคิดว่าเพลงมันเพราะ ก็เท่านั้นเอง
- ผมพยายามจะทำเรื่องดี ๆ - อย่าปฏิเสธ
ช่างเถอะ ฉันเสียใจ แต่เรื่องดี ๆ มันไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว
ช่วยหิ้วลูกไว้สักแป๊บนึง หิ้วไว้แบบนั้นแหละ
ปล่อยมัน สลัดทิ้งสิ
แล้วแกว่งตัวลูกไปมาอย่างนั้น
เจ้าทาซมันอยากจะลอดห่วงน่ะ
เอาล่ะ พร้อมยัง แม่จะปล่อยมือแล้วนะ
- พร้อมไหม - ครับ
เอาล่ะนะ
- ก้าวเท้าลูก - แดนนี่ เดินกลับมาแล้วมองพ่อไว้นะ
ก้าวเท้าสิ แดนนี่
เฮ้
ถ้าหากคุณไม่อยากไปเข้ากลุ่ม
ผมว่าคุณน่าจะพบใครสักคน
ค่ะ
มีแผนไปไหนรึเปล่า
คุณไปเข้ากลุ่มเองเถอะ
- เจอกันคืนนี้ - ค่ะ
ฉันมาพบคุณสก๊อต เบเดอร์ แผนกงานจัดแสดงค่ะ
ไม่มีใครในรายชื่อของคุณเบเดอร์เลย
ถ้าอย่างนั้น
เคท ฟินน์ ลองชื่อนี้ดู
เรามีโรเบิร์ต ฟินน์ แผนกงานศิลป์
ถ้าคุณนัดไว้ เราจะโทรบอกเขาให้
ชื่ออะไรคะ
เอ่อ...คือฉันไม่ได้นัดไว้ล่วงหน้า
- ฉันเป็นเพื่อนเขา ฉันเคยทำงานที่นี่ - เบคกา
- แกรี่ - เฮ้ คุณมาทำอะไรแถวนี้
เอ่อ...ฉันมีงานบางอย่างต้องทำในเมือง
ก็เลยแวะมาทักทาย แต่เห็นได้ชัดว่าเพื่อน ๆ ไปกันหมดแล้ว
อ๋อ สก๊อตเขากลับไปทำงาน กับคริสตี้เมื่อมีนานี่เอง คนโลเลน่ะ
ดีใจที่คุณได้งานแล้ว ถึงเป็นแค่คนจัดหากาแฟก็เถอะ
เปล่านะ ที่จริงแล้ว...
ผมได้งานต่อจากสก๊อต
ครอบครัวคุณเป็นไงบ้าง
คืออย่างนี้นะ แกรี่
ฉันรู้ว่าขาดคุณแล้วงานคงไม่เดิน ดังนั้นฉันจะให้คุณกลับไปทำงานต่อ
ใช่ ดีนะที่คุณเข้าใจ
- ดีใจที่ได้พบคุณ - เช่นกัน
มันมีค่าปรับด้วย
ผมทราบครับ
คุณส่งคืนหนังสือล่าช้า เราออกหนังสือเตือนไปหลายฉบับ
ครับ ผมถึงมานี่ไง
7 ดอลล่าร์ค่ะ
ให้ช่วยอะไรไหมคะ
ดีเลยค่ะ พอดีฉันอยากยืมหนังสือเล่มนี้
ได้สิคะ
"ฉันจะกลายเป็นปลาเทร้าที่เติบใหญ่ จากนั้นฉันจะไปจากเธอ"
- ดูนี่สิ... - มันว่ายอยู่ในน้ำ
ใช่แล้วจ๊ะ
"ถ้าหากลูกโตเป็นปลาเท้าตัวใหญ่" แม่ของมันพูด
ฉันจะกลายเป็นคนตกปลา แล้วจับเธอเอาไว้
ขอโทษนะ
- เฮ้ - เฮ้
ฉันมีตั๋วคู่ปิดสนามแยงกี้กับโรแวน
คืนนี้ สนใจไหม
ไม่ได้ ฉันต้องไปกลุ่มบำบัด
งดสักคืนไม่ได้เหรอ
- ไม่ได้ - คู่นี้กลับมาแข่งในบ้านด้วย
คราวหน้าแล้วกัน
คงไม่มีแล้วล่ะ
คืนนี้มาคนเดียวเหรอ
ครับ
คือว่าเบคกา... อยากจะพักการเข้ากลุ่มสักพัก
ผมจะไปเอากาแฟ
- ไปนั่งเถอะ - ครับ
- ฮัลโหล - หวัดดีค่ะแม่ หนูเอง
- มีอะไรรึเปล่า - เปล่าค่ะ
หนูกำลังคิดถึงลิซซี่น่ะ เรื่องเค้กวันเกิด
แม่คิดว่ายังไง
ลูกรัก ไม่ต้องลำบากทำอย่างนั้น
แม่คิดว่าหาอะไรที่เป็น งานแกะสลักให้เขาก็ได้แล้ว
- เขาชอบแบบนั้น - หนูไม่อยากทำแบบนั้นค่ะ
- คือหนูอยากให้อะไรที่หนูทำเอง - ก็ได้ ๆ
คืนนี้ไม่ไปเข้ากลุ่มเหรอ
ฮาววี่เขาไปค่ะ คนที่นั่นพูดถึงพระเจ้าบ่อยเกินไป
- อะไรคะ - เปล่า
คนที่นั่นเขาแค่ หาทางออกดี ๆ ให้กับตัวเอง
- ค่ะ แต่หนูไม่ชอบ - รู้ไหม เบคกา
ตอนที่น้องของลูกเสีย แม่พบว่าการไปโบสถ์ช่วยแม่ได้มาก
หนูรู้ค่ะแม่ แต่นี่มันหนู ไม่ใช่แม่นะ
แล้วนี่ก็แดนนี่ ไม่ใช่อาเธอร์
แม่รู้ แม่ก็เลยพาลูกไปทุกวันอาทิตย์...
อย่าพูดถึงเรื่องนี้ดีกว่าค่ะแม่
หนูโทรมาเรื่องเค้กวันเกิด
ลูกทำทุกอย่างผิดเรื่องอยู่นะรู้ไหม
พระเจ้าลิขิตชะตาชีวิต
- ถ้างั้นท่านก็ชมชอบการทารุณกรรม - เอาล่ะ เบคกา พอกันที
"จงบรรณาการแด่ข้า แล้วข้าจะมอบความบัดซบแด่เจ้า"
ไม่แปลกใจเลยที่แม่ชอบ ดูเหมือนพ่อเองก็เป็นแบบนั้น
หนูขอโทษ
ยังไงลูกก็จะทำเค้กให้ได้ใช่ไหม
ค่ะ
งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ
มีใครบ้างที่จัดงานวันเกิดในที่โยนโบว์น่ะ
ลิซซี่เธอคงคิดว่าเธออายุแค่ 14 มั๊ง
ถ้าหากคุณไม่ชอบใจเรื่องนั้น เราไม่ไปก็ได้นะ
ไม่ค่ะ ก็แค่ปาร์ตี้ ฉันไม่เป็นไร
ฉันอยากให้คุณเอามันออกไปจากรถ
คุณไม่ค่อยได้นั่งรถคันนี้ จะไปสนใจมันทำไม
มันทำให้ฉันรู้สึกกระอักกระอ่วน
เราจะเก็บไว้เผื่อลูกจะได้ใช้
- ลูกอีกคนน่ะ - อะไรนะ
ก็แค่ตอนนี้เรายังไม่มีลูกคนใหม่
แปลว่าคุณยังคิด ที่จะมีอะไรกับฉันอยู่อีกใช่ไหม
- เปล่า... - คุณพยายามที่จะให้ฉันมีลูกอีกคน
ไม่ เบคกา ไม่ใช่เพราะเหตุนั้น
ผมรู้ว่าคุณยังกลัวอยู่ แต่มันจะทำให้...
เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมได้
- เหมือนเดิม - พูดเรื่องนี้ไม่ได้เลยรึไง
ฉันคิดว่าจะขายบ้าน
ฉันคิดเรื่องนี้มาพักหนึ่งแล้ว เราน่าจะคุยเรื่องนี้กัน...
อะไรนะ คุยเรื่องขายบ้านเนี่ยนะ
ฉันคุยกับนายหน้าขายบ้านแล้ว
เธออยากให้เราตกลงกันก่อน จากนั้นจึงค่อยประกาศขาย
คุณไปคุยกับนายหน้า ก่อนหารือผมได้ยังไง
ฉันกำลังบอกคุณอยู่นี่ไง
คุณพยายามทำให้เราเหมือนเดิม
ฉันว่าถ้าเราย้ายบ้านมันอาจช่วยได้
เรารักบ้านหลังนั้น
ลูกอยู่ในทุก ๆ ที่ ฮาววี่
ฉันเห็นรอยนิ้วมือเขาที่เสาประตู...
ผมชอบที่ได้เห็นอย่างนั้น
นั่นก็เพราะคุณไม่ได้อยู่บ้าน ทั้งวันอย่างฉัน
คุณได้ออกไปทำงาน คุณได้เตร็ดเตร่นอกบ้าน
- ผมไม่อยากย้ายบ้าน - ฉันก็ไม่อยากได้ลูกคนใหม่
คุณพระช่วย
คุณมองหาอะไร
คิดว่าฉันทำอะไรล่ะ ฉันเช็คดูว่าเค้กปกติดีไหม
มันไม่เป็นไร
ล้อกันเล่นรึเปล่า
เคเนดี้เนี่ยนะ
ถูกคนที่มีอาการผิดปกติทางสมองลอบฆ่า...
ใช่ มันไม่ใช่คำสาปหรอก
- นั่นเป็นเรื่องโชคร้าย - เครื่องบินตกนะ
การมีเงินมากเกินไปคือคำสาป
ถ้าพวกเคนเนดี้ ใช้ชีวิตเหมือนคนปกติทั่วไป
พวกเขาก็ยังคงไม่ตาย
พูดแล้วเศร้า
การที่คนดี ๆ เหล่านั้น ต่างร่วงลงจากท้องฟ้า
น่าเสียดายจริง ๆ
บอกแล้วว่าอย่าให้แม่ดื่ม
แม่ซื้อของแม่มาเอง
รู้สึกดีจริง ๆ ที่ได้อยู่ท่ามกลางสังคมการเมือง
อยากทำอย่างนี้มาตั้งนานแล้ว
- มาดูของขวัญกัน - ดีเลย
หนักหน่อยนะ
น่ารักจังเลย ฉันจะอดใจไม่ไหวอยู่แล้ว
ชุดเครื่องใช้ในห้องน้ำ
อยากให้เธอได้ใช้มันน่ะ
นี่พี่จะเหน็บแนมฉัน ที่ไม่ค่อยยอมอาบน้ำใช่ไหม
ฉันไม่รู้จะให้อะไรเธอดี
ฉันชอบ มันวิเศษมาก
- ขอบคุณหน่อยสิ - ขอบคุณเบคกา ขอบคุณนะฮาววี่
ไม่ต้องหรอก เบคกาเป็นคนเลือกเองกับมือ
- นี่ของแม่ - ขอบคุณค่ะ
แม่รู้ว่ามันเร็วไปหน่อย...
คุณพระช่วย น่ารักจังเลย
ขอบคุณค่ะแม่
ฉันคิดว่าของใช้เด็กอ่อน ไม่เหมาะจะให้ในงานวันเกิดซะอีก
ของขวัญจากเราก็ยังไม่ถูกเวลาล่ะสิ
ไม่ใช่จ๊ะ นั่นไม่ใช่ของเด็กอ่อน แม่เด็กเป็นคนใช้
มันยอดเยี่ยม ฉันชอบที่มันครบชุดอย่างนี้
แต่เธอต้องมีของใช้สำหรับเด็กอ่อน
- เราเอากลับไปเปลี่ยนได้ - ใช่ เราจะทำ
ฉันจะหาตะกร้าโลชั่นของมาสเทล เพื่อใช้บำรุงผิวมาให้เธอ...
ไม่ เบคกา ปล่อยเถอะ พี่เอาโลชั่นให้ฉันคราวหน้าก็ได้
ขอบคุณ ขอบคุณมาก เบคกา
ต่อไป
แม่เพิ่งนึกได้ว่าอยากพูดอะไร เกี่ยวกับอริสโตเติล โอนาซิส
เรื่องที่ลูกชายของเขาตาย จากเหตุเครื่องบินตก
- จะไปรึยัง - ไปสิ
เลิกชวนฉันคุยเรื่องเคเนดี้ทีได้ไหม
ฉันอยากพูดถึงเรื่องของโอนาซิส
เขาจะให้รางวัล สำหรับใครก็ตามที่พิสูจน์มันได้
ว่าเป็นการก่อวินาศกรรม เพื่อฆ่าลูกชายเขา
เขาแทบหมดหวัง ในการตามหาตัวผู้กระทำผิด
เคยอ่านเรื่องนี้ไหม
เขาอยากรู้สาเหตุที่ต้องเสียลูกชายไป
แม่คะ แม่จะพูดเรื่องนี้ทำไม
แม่อยากพูด แม่พูดไม่ได้เหรอ
ไม่เห็นเคยพูดมากอย่างนี้
ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงาน เบคกา เค้กของพี่อร่อยมาก
ลูกคงลืมเรื่องที่แม่หวนไห้ ตอนที่น้องของลูกจากไป
ลูกคิดว่าแม่ไม่รู้อะไรเลยใช่ไหม แต่แม่รู้ เบคกา
แม่อยากโทษใครล่ะ
- ไม่เอาน่า นี่งานวันเกิดฉันนะ - ให้เอ็มกลับเถอะ
แม่ไม่ได้โทษใคร แม่อยากพูดให้ลูกสบายใจ
- สบายใจเหรอ - ลูกจะหามันได้จากไหน
- หนูไม่สบายใจหรอก - แม่คิดว่าลูกควรจะได้
แม่บอกสิว่าจะหาได้จากไหน ประมูลมันจากอีเบย์ได้ไหม
แม่พยายามจะช่วยลูก เบคกา
แม่หวังให้ใครสักคนคอยให้คำแนะนำ ตอนที่อาเธอร์ตาย
รู้ไหมว่าหนูหวังอะไร หนูหวังให้แม่ เลิกเปรียบเทียบแดนนี่กับอาเธอร์
แดนนี่เพิ่งจะ 4 ขวบ เขาวิ่งตามหมาของเขาไปที่ถนน
ส่วนอาเธอร์นั้นจะสามสิบแล้ว เขาตายเพราะติดเฮโรอีน
ที่จริงแล้วหนูยังเคืองแม่ไม่หาย ที่แม่มีส่วนเรื่องนั้นด้วย
ยังไงเขาก็เป็นลูกชายฉัน
ลิซซี่ เราต้องไปแล้ว หวังว่าเธอจะชอบชุดอาบน้ำนั่นนะ
แน่นอนจ๊ะ
ตอนอาเธอร์ตาย แม่เองก็ทุกข์ทนเหมือนพี่เขาตอนนี้
แต่แม่ไม่เคยระบายอะไรกับใครเลย
แล้วแม่พูดอะไรกับคุณเบลลี่ย์
ไม่มีใครพูดอะไรกับคุณเบลลี่ย์
คุณโทรเรียกช่างซ่อมหลังคารึยัง
ยัง ฉันหาเบอร์โทรไม่เจอ
ในมือถือผมไง
อยู่บนชั้นนั่นน่ะ
เขาชื่ออะไร
ผมไม่รู้จักชื่อเขาหรอก
จะให้ฉันโทรยังไงถ้าหากฉัน...
หาหมวดคนซ่อมหลังคาสิ
อ๋อ คนซ่อมหลังคา
ผมนึกว่าใส่ชื่อเขาลงไปแล้วซะอีก
ฉันไม่รู้วิธีใช้เจ้าเครื่องนี้
ไม่เห็นมัน...
ไม่ใช่
นั่นล่ะ เลื่อนมันลงมา
- แล้วไงต่อ - ค่อย ๆ ใช้นิ้วลากลงมา
คุณทำสิ
ช่างซ่อมหลังคา
- ขอบคุณ - ด้วยความยินดี
คุณมาคอยผมเหรอครับ
ใช่ คือฉัน...โทษทีนะ
ฉันนึกว่าเธอจะมากับรถคันนั้น
ครับ
แต่วันนี้ไม่
ครับ วันนี้ผมหยุดเรียน
เธอไม่ควรจะโดดเรียนนะพ่อหนุ่ม
คุณมีธุระอะไรกับผมเหรอครับ
ฉันคิดว่าเราน่าจะคุยกัน
คุยเรื่องอะไร
เธอเป็นไงบ้าง
ผมสบายดี
- เธอกระอักกระอ่วนรึเปล่า - ไม่ครับ
คือผม...
ไม่เป็นไร
ฉันเองก็รู้สึกอย่างนั้น
ไม่อยากไปเรียนเหรอ
ผมชอบครับ
ที่ถามแบบนั้น เพราะดูเหมือนเธอไม่อยากไป
มหาลัยตอบรับผมเป็นนักศึกษาแล้ว...
งั้นก็ไม่มีอะไรให้กังวลแล้ว
ก็ไม่เชิงหรอกครับ คือว่าถ้าแม่ผมรู้เรื่องนี้เข้า
เธอบอกว่าจะริบโทรศัพท์ผม ถ้าผมทำแบบนี้อีก
ถึงกับไม่ให้ผมได้ใช้โทรศัพท์อีกเลย
- เธอไปเรียนต่อที่ไหน - มหาลัยที่คอนเนคติคัท
เหรอ เป็นมหาลัยที่ดี ไม่ไกลด้วย
ฉันว่าพ่อแม่เธอคงรู้สึกอุ่นใจ ที่ได้เห็นเธออยู่ใกล้ ๆ
ก็แค่แม่เท่านั้น แต่แม่จะดีใจมากกว่านี้
แม่พูดเรื่อยว่าอยากช่วยมหาลัย ออกแบบโปรแกรมการเรียน
ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น ผมจะอยู่ในสายตาของท่านเสมอ
เป็นมุขตลกของแม่ครับ
แม่ไม่ได้ทำอย่างนั้นจริง ๆ หรอก คงเพราะว่าแม่มีผมเพียงคนเดียว
ผมบอกแม่ว่าจะกลับมาทุกสัปดาห์ หรือบ่อยเท่าที่ผมจะทำได้
ได้อย่างนั้นก็ดี
คือผม...
ผมขอโทษ
ฉันรู้
- เธอไม่จำเป็นต้อง... - ผมรู้ว่ามันไม่ช่วยอะไร แต่ผม...
เปล่าเลย มันช่วยได้
- ผมควรเข้าใจความรู้สึกของคุณ - ฉันไม่เป็นไร
วันนั้นผมน่าจะขับผ่านถนนเส้นอื่น
ฉันเข้าใจ
ผมต้องไปแล้ว
เธอไปเถอะ
แม่ผมจะสงสัยได้ว่าผมไปอยู่ไหนมา
เธอไปเถอะ ฉันรู้ว่าเธอต้องรีบไป
เราจะมาคุยกันอีกได้ไหม
ได้สิ
ครับ
ตกใจหมดเลย
- เฮ้ เก๊บบี้ - ไม่อยากเชื่อว่าคุณมาเห็นฉันสภาพนี้
ผมไม่ตั้งใจจะมาสอดรู้นะ ผมนึกว่าคุณกำลังมีปัญหาซะอีก
เห็นชัดแล้วว่าทุกอย่างมัน... กลิ่นยวนใจ
คุณได้กลิ่นด้วยเหรอ
- ไม่นานทุกคนคงเม้าท์เรื่องนี้แน่ - ไม่
สาบานได้ว่าไม่เคยทำมาก่อน
เควินไปไหน
อ๋อ วันนี้เขาไม่มาเข้ากลุ่ม
เหมือนที่ฉันเคยนินทาเมียของคุณ
ว่าเธอยัดเยียดความคิดของเธอ ลงในสมองเขา
เห็นเขาไม่ค่อยอยากเข้ากลุ่มสักเท่าไร
เขาทำให้ฉันหัวเสีย ทำให้ฉันเป็นแบบนี้
ต้องมาแอบสูบกัญชาในที่จอดรถ
ทำตัวเหมือนตอนเรียนไฮสกูล น่าเย้ยหยัน
มีเหลืออีกไหม
มีสิ เข้ามาเลย คู่หู
หากถ้าวันนี้เราเดือดดาล
พวกคุณทุกคนคงเคยเป็น
สำหรับผมแล้วมันไม่ใช่เรื่องใหญ่
พูดถึงความโกรธ
ผมอยู่กับมันแทบทุกวัน
ฟังสำเนียงของมันจากคนทำงาน วันแล้ววันเล่า
ราวกับความยาวถนนที่ไม่รู้จบ
ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย
พวกเขาคงไม่รู้
คนพวกนั้นยังไม่เคยสูญเสียอะไรมาก่อน
- ไปปลดปล่อยที่ผับสิ - ใช่แล้ว
ผมจะบอกพวกเขา "เฮ้เพื่อน ลูกคีเมียคร่าชีวิตลูกผมไป"
ขอโทษ ผมขอตัวไปดื่มน้ำ
คุณนี่ร้ายกาจมาก ผมควรฟังที่แม่ผมเตือนไว้
ใช่เลย ฉันอาจล่อลวงคุณได้
อย่าห่วงน่า ฉันไม่บอกเบคกาหรอก
เป็นบุญคุณขึ้นมาเลย
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
เบคกา
- เบคกา คุณทำอะไรลงไป - อะไร
ให้ตายสิ คุณทำอะไรกับโทรศัพท์ผม
ฮาววี่ ฉันนึกว่าเกิดเรื่องอะไรใหญ่โต...
คุณทำอะไรกับโทรศัพท์ของผม ตอนที่คุณใช้มันเมื่อเช้า
ไม่มีอะไร ฉันแค่หาบอร์คนซ่อมหลังคา
- ให้พระเจ้าหักคอสิ - ก็คุณให้ฉันโทรหาเขาเอง
คุณลบคลิปวีดีโอของแดนนี่
เปล่า ฉันไม่ได้ลบ
ฉันแค่... คุณเก็เห็นอยู่ ฉันแค่โทรออกเท่านั้นเอง
ก็ใช่ แต่คุณอาจเผลอ แตะโดนหน้าจอส่วนอื่น
สาเหตุเกิดจากการที่ฉัน ไม่รู้วิธีใช้เครื่องนี่นะเหรอ
ไปเช็คดูหลายรอบแล้ว มันไม่อยู่
- แต่คุณยังมีคลิปอื่นอีกตั้งเยอะ ฮาววี่ - อย่าเบี่ยงประเด็น เบคกา
ถ้างั้นคุณก็ควรจะ สำเนาเอาไว้ในคอมพิวเตอร์
ใช่ ความผิดผมเอง
ไม่ได้หมายความอย่างนั้น
- มันถูกลบไปแล้ว - ให้ตายสิ ฮาววี่
- ฉันไม่ได้ตั้งใจลบมันนะ - กล้าพูดนะ
หมายความว่าไง
นี่คุณหาว่าฉันเจตนาลบคลิปนั่นเหรอ
จะไปรู้เหรอ
- คุณเองก็ไม่แน่ใจ - เห็นคุณเก็บข้าวของของลูกซะเกลี้ยง
ขอโทษ เคยคิดถึงความรู้สึกผมไหม ทุกวันผ่านไป ทุกอย่างเปลี่ยนไป
- งั้นเหรอ - ใช่
เหมือนคุณพยายามลบทุกอย่าง แม้กระทั่งช่วงเวลาที่ลูกเคยอยู่ที่นี่
ภาพวาดของลูกบนตู้เย็น คุณก็รื้อทิ้งจนหมด
ฉันเก็บเอาไว้ มันอยู่ในกล่องใต้บันได
- แล้วเสื้อผ้าลูกล่ะ - เราไม่จำเป็นต้องใช้มันแล้ว ฮาววี่
เรื่องคุณอยากจะขายบ้าน เรื่องคุณเอาทาซไปฝากไว้กับแม่
ก็มันก่อเรื่องวุ่นวาย ทั้งบ้านเปรอะด้วยรอยเท้ามัน
เปล่า มันทำให้เธอคิดถึงลูก
แล้วไง เพราะมันเป็นอย่างนั้น ฉันถึงไม่อยากให้เหลืออะไรไว้อีก
- เพราะงั้นคุณก็พาลเกลียดหมาด้วย - ให้ตายเถอะ
นี่ถ้าหากผมไม่ซื้อหมาตัวนั้นมา แดนนี่ก็คงยังอยู่กับเรา
ถ้าหากฉันไม่วิ่งไปรับโทรศัพท์... ถ้าหากฉันรู้จักล็อคประตู...
เออ ผมเองแหละที่ไม่ล็อคประตู
ฉันไม่ทนเรื่องนี้ต่อไปอีกแล้ว ฮาววี่ พอกันที
- มันไม่ใช่ความผิดของใคร - หมามันก็ไม่ได้ผิดนี่
หมาวิ่งไล่กระรอก ลูกวิ่งไล่ตามหมา
- ฉันรู้ค่ะ - ลูกรักมัน แต่คุณก็กำจัดทิ้งหมด
วกเข้าเรื่องที่ฉันลบคลิปวิดีโอ ของลูกได้แล้วสินะ
ไมใช่แค่เรื่องคลิปวิดีโอ ไม่ใช่แค่นั้น
หมาของลูก ภาดวาดของลูก เสื้อผ้าของลูก ทุก ๆ อย่างของเขา
ภาพถ่ายของลูก ทุกอย่างมันหายไปหมดเลย
ไม่เหลือแม้รอยนิ้วมือ ไม่มีอะไรเหลือเลย ปัดโธ่โว้ย
คุณเลิกทำอย่างนั้นสักที เลิกสักทีจะได้ไหม
เคยคิดไหมว่าในแต่ละวัน ฉันเองก็คิดถึงลูกอยู่แทบทุกนาที
เรื่องคลิปนั่นฉันไม่ตั้งใจ ฮาววี่ เชื่อฉันเถอะ
ฉันเองก็ปวดใจกับเรื่องนั้นเหมือนกัน
รวมไปถึงเรื่องอื่น ๆ ที่ฉันไม่อาจป้องกันได้
- ผมไม่ต้องการอย่างนั้น เบคกา - ไม่เหรอ เพราะฉันไม่ได้รู้สึกอะไร
ฉันทำเหมือนไม่รู้สึกเศร้าเสียใจ อย่างที่คุณอยากให้เป็น
บางทีฉันอาจเสียใจไม่มากพอ คุณต้องการอะไรจากฉันล่ะ
บางอย่างต้องเปลี่ยนแปลง
เรื่องนี้มัน... ผมทนให้เป็นอย่างนี้ต่อไปไม่ได้
มันเกินไป มันมากเกินไป
ผมอยากได้หมาคืนมา
แม่ของคุณขุนมันเหมือนหมู
ผมคิดถึงมัน
ผมขอโทษ แต่ผมคิดถึงมัน และต้องการมันคืน
- คุณทำมันเองเหรอ - ใช่
อร่อยมาก
ยังอุ่นด้วย
ดีใจที่เธอชอบ
ฉันอ่านหนังสือเล่มนั้นแล้ว โลกคู่ขนาน
ครับ
- ชอบมันไหม - ชอบ
มันน่าสนใจ ฉันคงไม่รู้ถ้าไม่ได้อ่าน
ความจริงที่ว่าทุกอย่างล้วนมี 2 ด้าน
ไม่รู้สินะ
แต่ว่ามันน่าสนใจ
เธอจะใช้มันเป็นโปรเจ็ค ในการเรียนเหรอ
เปล่า เป็นการศึกษา
ศึกษาอะไร
หนังสือการ์ตูน
น่าประทับใจ
- เธอวาดมันเองเหรอ - ครับ
วิเศษมาก
เกี่ยวกับเรื่องอะไร
นักวิทยาศาตร์กับลูกของเขา
นักวิทยาศาสตร์ผู้พ่อค้นพบ ช่องทางนำพาไปยังอีกโลกหนึ่ง
- โลกคู่ขนาน - ครับ
ครั้นเมื่อนักวิทยาศาตร์ตาย ลูกชายของเขาก็เลย...
พยายามเข้าไปยังช่องทางนั้น เพื่อค้นหาพ่อของเขา
ซึ่งที่เห็นนั้นไม่ใช่ เพราะพ่อจริง ๆ ตายไปแล้ว
คนที่เห็นนั้นเหมือนพ่อในอีกโลกหนึ่ง
ดูไร้สาระนะ...
- เปล่า - เหรอครับ
ไม่เลย ฉันชอบที่ได้อ่านมัน
คือผม...ขอโทษนะครับ
ตอนนี้ยังเขียนไม่เสร็จ
ไว้เสร็จเมื่อไร คุณจะได้อ่านมันเอง
- โอเค - ครับ
ฉันไม่อยากให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ
ผม...
ผมผิดเองที่ขับรถเร็วเกินไป
วันนั้น
ผมไม่แน่ใจ แต่ผมว่าผมขับเร็ว
มีบางอย่างที่ผมต้องบอกคุณ
เขตนั้นควบคุมความเร็ว 30 แต่ผมคิดว่าผมใช้ความเร็วถึง 31
อาจถึง 32
ปกติผมมองเข็มไมล์อยู่ตลอด
เมื่อความเร็วมันเพิ่มขึ้น ผมจะชลอให้ช้าลง
แต่ผมคงลืมดู ระหว่างผ่านบล็อคที่คุณอยู่
ผมจึงคิดว่าผมเองที่ขับเร็วเกินไป
แล้ว...
จู่ ๆ หมาก็โผล่มา
ผมจึงหักหลบ
ผมไม่รู้
ผมไม่ตั้งใจ
ผมอยากให้คุณรู้เรื่องนี้
ผมเองที่ขับรถเร็วเกินกำหนด
ผมควรได้รับโทษ
- ไม่เป็นไร - ครับ
ครับ
ฉันรู้แล้ว
ขอบคุณครับ
ผมไม่อยากเข้าไปในนั้น
ใช่ ๆ
ขอโทษนะ ฉัน...
- โธ่เอ้ย - เสียใจด้วย คุณแพ้...
ผมเคยทำได้ดีกว่านี้ กัญชาของคุณทำเป๋ไปเลย
เห็นมั้ย
ครั้งนี้ฉันยอมให้แล้วกัน เอาเป็นตานี้ฉันจะยอมให้นะ
ขอบคุณ
รู้ไหม ฉันมีเรื่องจะสารภาพ
จำที่ฉันบอกว่า เควินไม่อยากไปเข้ากลุ่มได้ไหม
จำได้
ความจริงแล้วก็คือ...
เขาทิ้งฉัน
ตอนที่ฉัน...
กลับถึงบ้าน เขาก็ไปแล้ว
- ไม่บอกกล่าวเลย... - ไม่บอกไม่กล่าวลาเลย
ไม่มีแม้แต่ข้อความอะไรบอกไว้เลย
เขาทำเหมือนกับที่เคยทำ กับคนอื่นที่ผ่านมา
เสียใจด้วย
มันเรื่องปกติสำหรับชีวิตคู่ใช่ไหม
มันเปลี่ยนแปลงคุณ
มันเปลี่ยนคนเราโดยสิ้นเชิง
ฉันว่ามันเป็นเรื่องที่ยากจะเลี่ยง
ผมรักเมียผม
รู้ว่าคุณรัก
ผมรักเธอมาก
โอเค
คิดดูแล้วผมว่าคุณพูดถูก เราน่าจะ...
หาทางที่ขายบ้านนี้
มันอาจเป็นทางออกที่ดี
โอเค
อย่าทำแบบนั้น
รวดเร็วเหมือนโฆษณา เราไม่เคยได้ใช้มันจนคุ้มหรอก
หนู ๆ มาเรียงพยัญชนะ คำว่าแอ๊ปเปิ้ลกัน
จะปิดมันยังไงเนี่ย
คนที่ไม่เคยมีลูกเท่านั้น ที่ให้ของขวัญแบบนี้
เร็วเข้า ลาก่อน
- ลาก่อน - หวังว่าเราจะได้พบกันอีก
- ลูกได้คุยอะไรกับเด็บบี้รึยัง - ยังค่ะ
นั่นไม่ดีเลย
ยิ่งนานวันมันก็ยิ่งแย่นะ
แม่ยังจำตอนที่อาเธอร์เสียได้...
แม่พูดถึงอาเธอร์ได้ค่ะ
- แน่นะ - ค่ะ
แม่ไม่รู้ว่าลูกคิดยังไง และแม่ไม่อยากถูกตำหนิอีก
แม่พูดถึงอาเธอร์ได้ แต่หนูไม่ชอบที่เอาไปเปรียบกับใคร
โอเค
แล้วมันยิ่งแย่ยังไง
ลูกจำมอรีน เบลลี่ย์ได้ไหม
- ค่ะ - นั่นล่ะ...
แม่ไม่รู้จะให้เธอ ออกไปจากบ้านเราได้ยังไง
- เธอไม่ยอมไปไหนเลย - ค่ะ หนูจำได้
นั่นแหละ แม่ไม่มีเวลาเป็นของตัวเองเลย
สุดท้ายระหว่างมื้อกาแฟตอนบ่าย แม่พูดว่า
"มอรีน ทำไมเธอเอาแต่อยู่ที่นี่"
แล้วเธอว่ายังไง
เธอว่า "แนท ที่ฉันอยู่ที่นี่ ก็เพื่อแบ่งเบาความทุกข์ของเธอ"
แม่บอกว่า "แบบนี้ไม่ได้ผลหรอก"
เธอแค่แปะก้นใหญ่ ๆ ของเธอบนเก้าอี้ แล้วปล่อยให้วันเฮงซวยผ่านไป
- แม่ไม่พูดอย่างนั้นหรอก - แม่พูด
- แม่คะ - แม่พูดจริง ๆ
- ว่าเขาก้นใหญ่เนี่ยนะ - เธอแทบสำลักกาแฟเลยล่ะ
ความทุกข์ของฉัน มันคงบานอยู่ในก้นใหญ่ ๆ นั้นมั๊ง
ที่เธอทำตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ คือสวาปามขนมปังอบเชยของฉัน
ตั้งแต่นั้นแม่ก็ไม่เห็นเธออีกเลย
คุณพระช่วย ไม่อยากเชื่อเลย
แม่รู้สึกผิดจังเลย
- ไม่หรอกมั๊ง - จริง ๆ
จริงของลูก
แม่ไม่เคยคิดถึงเธอเลย
โอเค ขายบ้าน
ดูแลเจ้าทาซ
พายแอ๊บเปิ้ลเจ้าเดิมใช่ไหม
- อะไรนะ - สำหรับการขึ้นบ้านใหม่
ขนมปังอุ่น ๆ ทำให้บ้านน่าอยู่
มันก็แค่พายธรรมดา
ผมนึกว่าคุณตั้งใจทำมัน เพื่อวันขึ้นบ้านใหม่
แล้ว...
- คุณจะไม่รอพบผู้ซื้อเหรอ - ไม่ ๆ
คุณอยู่ก็เหมือนกัน
- จริง ๆ นะ - ไม่เอาน่า
ผมไม่ทำคุณลำบากใจหรอก
เรามีถังใส่ขยะวางอยู่หลังบ้าน ป้ายประกาศอยู่หน้าบ้าน
ตัดหญ้าในสนามให้แล้ว
เราจะเซ็นสัญญากันบนโต๊ะตรงนี้
แล้วเขาก็ย้ายเข้ามาได้เลย
ดีค่ะ
เมียผมคงจะหลบไปข้างนอก แต่ผมจะอยู่กับคุณ
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ค่ะ ถ้าคุณอยากทำอย่างนั้น
- โอเค เรียบร้อยแล้ว - ไปนะ...
- บาย ที่รัก - บาย
คงไม่มีอะไรตกหล่นนะ
- ฉันรู้... - ด้านตะวันตกเฉียงใต้เปิดโล่ง
ได้แสงตลอดวัน
- ทำไมเราไม่ขึ้นไปดูข้างบนล่ะ - จริงด้วย ผมพาคุณไปเอง
- โอเค ไปเถอะ ที่รัก - ตามผมมาเลย
บ้านหลังนี้ใหญ่ที่สุดในระแวกนี้
เราเริ่มจากห้องนอนใหญ่ก็ได้ ถ้าคุณอจากเห็นมันก่อน
เดี๋ยวค่ะ มีอะไรในนั้นคะ
เอ่อ...
นั่นเป็น...
ห้องที่เหมาะสำหรับเด็กเล็ก
คิดว่าไง ลูก ลูกชอบห้องนี้ไหม
- ระวังด้วย - ลูกรัก ไม่ใช่ของเล่นของลูกนะ
- ขอบคุณ - ลูกคุณกี่ขวบแล้วครับ
ผมเดาว่านี่เป็นห้องของลูกคุณ
เคยเป็น...มันเคยเป็นห้องเขา
แต่เขาเสียแล้ว...
จากอุบัติเหตุรถชน หน้าบ้านเรา
คุณพระช่วย
- เสียใจด้วยครับ... - ขอบคุณ
เรื่องนี้คุณคงทำใจลำบาก
มันก็...คือมันก็ยากพอสมควร
มันตลกที่ผมยังคง...
บางครั้งก็ทำเป็นลืมว่าเขาเคยอยู่ที่นี่
เขาชอบหลบไปแอบใต้เตียง แล้วโผล่มาให้ผมตกใจ
เขาทำแบบนั้นเสมอ
แต่...
ผมยังรู้สึกว่าเขาอยู่ที่นี่
- อยากไปดูห้องนอนใหญ่กันไหม - ครับ
ได้สิ ฉันจะไป
- ใครโทรมา - เบคกา
เธออยากไปข้างนอก
ความคิดเข้าท่า
ฉันรู้
พระเจ้า ท้องเธอใหญ่เร็วไปรึเปล่า
ฉันรู้ มันพองยังกับลูกโป่ง
แต่พอลูกเกิดมาแล้ว ฉันกะว่าจะไปลดหุ่น
แล้วใครจะดูลูกให้เธอ
หมายความว่าไง "ใครจะดูลูกให้ฉัน"
ระหว่างที่เธอลดหุ่น ใครจะเป็นคนดูลูกให้เธอ
- ไม่ห่วงลูกเหรอ - ออกี้ดูลูกให้ฉันได้
เขาทำงานกลางคืน กลางวันเขาอยู่บ้าน
โอเค ให้ออกี้ดู
ฉันรู้ว่าพี่ไม่พอใจ เพราะคิดว่าฉันไม่พร้อมจะมีลูก
แต่ฉันคิดว่าฉันมีวุฒิภาวะ และฉลาดพอที่จะดูแลลูกได้
ถ้าแม่ทุกคนทำได้ มันยากสักแค่ไหนกันเชียว
- เหนื่อยรึเปล่า - ฉันไม่เป็นไร
ฉันจะหาซื้ออะไรสักอย่างสองอย่าง เราจะได้ทำมื้อเที่ยงกินกัน
- โอเค - มาทำมาจากสตอว์เบอร์รี่
นะแม่นะ ให้ผมกินฟรุ๊ตโรลนะครับ
- ไม่ แซมมี่ ลูกรู้กฏอยู่แล้ว - นะแม่
- แค่ชิ้นเดียวเอง - ไม่ แซมมี่
- ขอกินฟรุ๊ตโรลนะแม่ - ไม่มีทาง
- มันมีประโยชน์นะ - หยุดนะ
- นะแม่ - ไม่
- ผมสัญญา - แม่ไม่มีวันซื้อให้หรอก
รู้ไหมคะ มันแค่ 3 เหรียญเอง
ทำไมถึงไม่ยอมซื้อมันให้ลูก
นี่ไม่ใช่กงการอะไรของคุณ
บ้านเรามีกฎห้ามกินลูกอม
- ลูกฉันรู้เรื่องนั้นดี - ปัดโธ่ มันเป็นผลไม้
ทำไมคุณทำกับลูกแบบนั้น
เคยเป็นแม่รึเปล่า
คงไม่เคยสินะ
ขอตัวนะ...
ไปรอที่รถ เบคกา ไปรอที่รถ
ไม่เป็นไร
เธอเสียลูกชายไปแปดเดือนก่อน เธอยัง... ขอโทษนะคะ
ไม่สนโว้ย
แม่ไม่เป็นไร
- เฮ้ - เฮ้
สนุกไหม
- แล้วที่นี่เป็นไง - ไม่ค่อยดี
ผมว่าเราน่าจะสะสางห้องนั้น
- โอเค - อาจเป็นห้องรับรองหรืออะไรสักอย่าง
แต่ยังไม่รู้ว่าเป็นอะไรดี
คุณพระช่วย...
หวัดดีครับ
เผอิญประตูมันเปิดอยู่ ผม...
- ผมเคาะเรียกแล้ว แต่ว่า... - ทาซ หยุดเห่าซะที
ผมเห็นป้ายข้างนอกนั่น ก็เลยคิดว่าคงไม่เป็นไรที่จะ...
- เธอมาเพื่อซื้อบ้านเหรอ - ฮาววี่...
เปล่า
ผมตั้งใจเอามันมาให้คุณ
ผมเคยบอกว่าถ้าวาดเสร็จเมื่อไร จะให้คุณอ่าน ก็เลย...
นี่อะไรกัน
ขอบคุณ
เราเจอกันโดยบังเอิญที่ห้องสมุด
แล้วเรา...เรา...
แล้วเราก็พูดคุยกัน
พวกคุณพูดคุยกัน
ค่ะ แค่ไม่กี่ครั้ง
- เหรอ... - ผมเสียใจ ผมไม่รู้ว่ามันจะ...
มันแค่...
คุยกันในบ้านนี่เหรอ
เปล่า เราคุยกันที่สวนสาธารณะ
คุยกันที่สวนสาธารณะ
ค่ะ
นี่เมียฉัน...
เห็นดีด้วยที่คุยกับเธอในที่รโหฐาน แล้วเธอ...
ทำยังไง เธอขอโทษเหรอ
- ครับ - งั้นเหรอ
ถ้างั้น...
เอาล่ะ เธอขอโทษแล้ว...
เอาล่ะ ฮาววี่ พอได้แล้ว
- แล้วจากนั้นล่ะ - พอได้แล้ว
- มองฉันนี่ - ฮาววี่ พอกันที
- นั่นอะไร - หนังสือการ์ตูน
หนังสือการ์ตูน
หนังสือการ์ตูนเนี่ยนะ
เมียฉันบอกเธอเอามาให้ที่นี่เหรอ
- เปล่าครับ - เธอไม่ได้บอก
นั่นก็เพราะที่นี่คือบ้านของเรา
ไม่ใช่เพราะว่ามีป้ายขายบ้านแขวนไว้ แล้วเธอจะเดินเข้ามาได้ตามอำเภอใจ
- ฮาววี่ พอแล้ว - แค่นี้ยังน้อยเกินไป
เธอไม่ควรเดินเข้าบ้านคนอื่น โดยที่ไม่ได้รับอนุญาต
ไม่มีใครสอนเธอเรื่องมารยาทรึไง
ผมขอโทษครับ
คุณมันบัดซบ
เดี๋ยว เจสัน คอยฉันด้วย ฉันเสียใจ
ฉันเนี่ยนะบัดซบ
ทาซ หยุดนะ
ทาซ
ทาซ หยุดนะ
เพื่อนยาก...
ทำไมคุณไม่บอกผม
เหตุผลเดียวกับที่คุณกลับบ้าน พร้อมกลิ่นกัญชาโดยไม่พูดอะไรเลย
แม่ไม่เคยลืมมันบ้างเหรอ
ไม่
หนูไม่คิดว่าแม่ทำได้
สำหรับแม่แล้ว มันยังคงอยู่มาตลอด 11 ปี
แม้จะเปลี่ยนไปบ้าง
ยังไง
ไม่รู้สิ
ความทุกข์ที่เคยหนักหน่วง
เมื่อถึงจุดหนึ่งเราจะรู้สึกชินชา
เหมือนแผลกลัดหนองที่สุกงอมแล้ว
เหมือนดินก้อนหนึ่งในกระเป๋าที่เราพกพา
เราลืมไปได้แต่ก็เพียงชั่วขณะ
แต่คราใดที่เรารำลึกถึง ไม่ว่าด้วยเหตุอะไรก็ตาม...
มันก็อยู่ที่เดิม
"มันยังอยู่"
อาจรู้สึกหวาดหวั่น
แต่ไม่ใช่ทุกโมงยาม
แบบว่า...
แม้จะไม่ใช่สิ่งที่ลูกชอบ
แต่มันก็เป็นส่วนหนึ่ง ที่ลูกมอบให้กับเธอ
มันจะติดตามลูกไปทุกแห่ง
ไม่มีวันหล่นหายไปไหน
นั่นล่ะ...
ที่มันเป็น
มันคือ...สัจธรรม
- สวัสดีค่ะ - ไฮ
หวัดดี ผมเอง ฮาววี่
ฮาววี่ โครเบทท์ จากกลุ่มบำบัด
ไง ฮาววี่
นี่ของแก เพื่อนยาก
- ไฮ - ไฮ
- คุณจะไปเข้ากลุ่มเหรอ - คุณคงไม่บังเอิญอยากไปด้วยใช่ไหม
ไม่
สวัสดี นี่เจสัน กรุณาฝากข้อความไว้...
หาบ้านฉันยากรึเปล่าคะ
ฮาววี่
ผมเสียใจ
เบคกา
พระเจ้า
ขอโทษครับ
กี่โมงแล้วเนี่ย
จะหกโมงแล้ว
นี่เธอเพิ่งจะถึงบ้านเหรอ
เป็นยังไงบ้าง
ก็ดีนะ
- ว่าแต่เธอดูดีมาก - ขอบคุณครับ
นั่นแฟนของเธอเหรอ
เปล่า แค่เพื่อนธรรมดา
เธอสวยดีนะ
ใช่
ผมก็ว่างั้น
ฉันชอบมันมากเลย
- มันวิเศษมาก - ขอบคุณครับ
ขอบคุณ
มันทำให้ฉันึกถึงยูไรดีสกับโอฟิอุส
- เคยได้ยินเรื่องนั้นไหม - ไม่ครับ
เมื่อยูไรดีสตาย โอฟิอุสคิดถึงเธอมาก
เขาจึงมุ่งสู่นรกเพื่อเอาตัวเธอกลับคืนมา
แต่สุดท้ายเขาก็ทำไม่สำเร็จ
ผมน่าจะได้อ่านมัน
แล้วนักวิทยาศาสตร์ คนที่เป็นพ่อของเธอล่ะ
นักวิทยาศาตร์ที่เด็กคนนั้นตามหา
ไม่ใช่ครับ
เขาเปรียบดั่งพ่อของเธอ
ไม่ใช่ครับ พ่อผมเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ
ฉันรู้สึกแปลกใจริง ๆ
มันเป็นแค่นิทาน
- ฉันรู้ ฉันเพิ่ง... - อ่านมันจบ
เธอไม่คิดว่ามันมีจริงเหรอ
โลกคู่ขนานเหรอครับ
ว่ากันตามกฎวิทยาศาสตร์พื้นฐาน
ตราบใดที่จักรวาลไม่มีสิ้นสุด ทุกสิ่งอย่างก็อาจเป็นจริงได้
ณ ที่ใดที่หนึ่งที่เธอพูดถึง ฉันอาจกำลังทำแพนเค้กอยู่
- อาจเป็นสวนน้ำ - ครับ
- ใช่ - ที่ไหนก็ได้
ผมคิดว่ามันคือกฎของความน่าจะเป็น
โอกาสที่จะเห็นคุณได้ทุกแห่งหน ผมก็เช่นกัน
ล่องลอยอยู่ทั่วไป
ใช่...
โลกที่เราอยู่นี่อาจทำเราเศร้า
อาจเป็นงั้น
แต่ในอีกโลก...
หรือโลกใดโลกหนึ่ง ความทุกข์ใจอาจมลายสิ้น
ถ้าหากคุณเชื่อในวิทยาศาสตร์
ฉันชอบความคิดนี้
มันสวยงาม
สักที่ในอีกโลกหนึ่ง ฉันกำลังมีความสุข
ผมนึกว่าคุณจากไปแล้ว
ฉันไม่ได้จากคุณไป
ฉันมาคิดดูแล้ว เราน่าจะเชิญ ริคกับเด็บบี้มาทำอะไรกินที่บ้านเรา
ยังไงเธอก็ไม่ยอมโทรหาฉัน
เธอคิดว่าฉันเกลียดเธอ...
ฉันจะปรับความเข้าใจกับเธอ
ทำอะไรกินเหรอ
เราจะได้เจอเด็ก ๆ ด้วย
เราจะหาของขวัญสักอย่างมอบให้เอ็ม เนื่องในวันเกิดของเธอ
ครบรอบ 4 ขวบอาทิตย์ก่อน
ดี ตามนั้น
แดนนี่คงจะดีใจ
ฉันรู้
พวกเขาจะได้สนุกด้วยกัน
ค่ะ
แล้วเด็กคนนั้น...เจสัน
คุณบอกเขารึเปล่าว่าเราไม่ถือโทษ
- เราไม่เคยโทษเขา - ผมรู้ แต่...
เขารู้เรื่องนั้นรึเปล่า
ค่ะ ฉันว่าเขารู้
ดีแล้ว
- คุณคุยกับเขาเองก็ได้ถ้าคุณต้องการ - ผมไม่อยากทำ
โอเค
เงียบจังเลย
นั่นเพราะว่าฉันหั่นทาซเป็นชิ้น ๆ แล้วฝังไว้รอบ ๆ บ้าน
ตลกจัง
คุณว่าฉันตลกจริงเหรอ
แล้วเราจะทำอะไรกันดี
อะไรเหรอ
ไม่รู้สิ
ฉันก็ไม่รู้
ไปหาซื้ออะไรหน่อย
ก็ดี...
เราจะไปร้านขายของเล่น
เหมาซื้อของเล่นให้เอมิลี่
อาจมีสักอย่างที่เธอชอบ
ใช่ ร้านขายของเล่น...
แล้วจากนั้นล่ะ
เราจะห่อมัน
จากนั้น...
เราจะทำอาหารกินกัน
พบปะสังสรรค์...
เรายังมีคู่รักคู่อื่น ๆ มาด้วย
เพื่อที่ทุกคนจะได้ไม่เคอะเขิน
เราจะทำให้ทุกคนรู้สึกอบอุ่น
เราจะตั้งคำถามกับเด็ก ๆ ว่าโตขึ้นพวกเขาอยากเป็นอะไร...
เราจะทำเป็นตื่นเต้น กับสิ่งที่พวกเขาอยากเป็น
จากนั้น...
จากนั้นเราจะรอให้ใครสักคน พูดถึงแดนนี่
ระหว่างที่เด็ก ๆ กำลังเล่นสนุก
ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ
หลังจากนั้น...
เราก็กลับเข้าบ้าน
แล้วจากนั้น
ไม่รู้สิ
อาจทำอะไรบางอย่าง
บทบรรยายไทย ร.ชยณัฏฐ์ r_bukit@hotmail.com
ไม่อนุญาตให้ใช้ เพื่อการพาณิชย์ใด ๆ ทั้งสิ้น
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย r_bukit